“Ik ook van jou!”

“Ik ook van jou!”

Share Button

Het is alweer een tijdje geleden dat ik de puntjes op de i zette van mijn laatste blog. En ja, als je eenmaal met ‘dat bloggen’ begonnen bent, als je besmet bent met ‘het blogvirus’, dan blijft het stiekem steeds weer kriebelen om een nieuwe op papier te zetten. Ik besluit om op mijn ‘zaterdag = nakijkdag’ de rode pen in mijn etui te laten en mijn inspiratie de vrije loop te laten gaan…

Ik neem u, beste lezer, even mee vier jaar terug in de tijd, terug naar mijn eerste schooldag aan de lerarenopleiding. Ik weet het nog goed; het was zo’n typische augustusdag, zo eentje waarbij de 25 graden-zon graag wil doorbreken, maar de regen de overmacht blijft nemen. En dan zit je tijdens die druilerige dag ook nog eens in een kring met een groep gelijkgestemden, zenuwachtig de topjes van je nagels af te peuteren. Herkent u het?

De lector die binnenkwam koos niet voor een standaard rondje “Hoe heet jij? Waar woon jij? Wat deed je hiervoor?” Hij gaf een andere draai aan de kennismaking en deelde vragen uit. Bizarre vragen. Vragen waarbij drieletterwoorden je eerste reactie zijn. Mijn vraag luidde: ‘wat vind jij de mooiste zin uit onze Nederlandse taal?

Poeh, dat heb ik weer. Ik moest diep, héél diep, graven in mijn geheugen. Wat zag ik ook alweer ooit op Facebook voorbij komen? Hoe was dat ook alweer? Hebbes! Ik heb iets! “Martijn, wat is het antwoord op jouw vraag?” “Uhm, je ziet dingen en je zegt: ‘waarom?’ Maar ik droom dingen die er nooit geweest zijn en ik zeg: ‘waarom niet?’” Ik vond het een fantastische uitspraak toen ik deze ooit tussen een serie statusupdates zag paraderen, maar iets in mij liet mij toch twijfelen. Ik kon namelijk moeizaam beargumenteren waarom ik deze zin dan zo fantastisch vond.

De twijfel en de vraag bleven me bezighouden, echter langer dan die dag. Ik stelde hem aan anderen, maar er was niemand die het antwoord wat ik gaf tijdens die eerste schooldag kon overtreffen. Ik zocht verder, vorste, viel mensen lastig. Maar liefs tweeëneenhalf jaar bleef het raadsel mij triggeren, totdat ik het bevredigend goedje gevonden had, een betere kreet: ‘Ik ook van jou!’

Vier simpele woorden die samen iets krachtigs vormen. Iets dat krachtiger is dan de ‘Spreuken van de Week’ die in onze dependance van Summa Zorg in het Limburgse Hegelsom op het prikbord hangen. Socrates, Cruijff en Descartes kunnen hier dus niet aan tippen. En waarom niet? Omdat dit een uitspraak is die wij eigenlijk maar met één ding kunnen associëren: liefde! Een meisje dat bij de schoolpoort staat te bellen en zegt: “Ik ook van jou!” zal vast niet aan het reageren zijn op iets als: “ik heb geld van jou meegenomen.” Het kan, maar we doen dat niet. Daarnaast zou je je ook kunnen afvragen waarom gewoon ‘Ik hou van jou!’ niet al bijzonder genoeg is. Dan weten we toch zeker dat we met de context liefde te maken hebben? Klopt, maar toch blijft ‘Ik ook van jou!’ specialer. Waarom? Omdat je op dat moment al midden in de conversatie d’amour bent beland.

Liefde krijgen, liefde geven. Het is zo belangrijk. Niet alleen naar je partner, maar ook naar andere naasten. Het clichéverhaal bespaar ik u. Uit onderzoek van de Universiteit van Californië is wel gebleken dat de hoeveelheid liefde die een kind krijgt, bepalend is voor de omvang van de hersenen. Verwaarloosde kinderen lopen de kans later sneller in aanraking komen met drugs, criminaliteit en werkloosheid, dan kinderen die van baby af aan pure ouderliefde hebben ontvangen.

Als ik tenslotte nog even zo vrij mag zijn om een bruggetje te maken naar ons mooie beroep van docent. ‘Ik ook van jou!’ is eigenlijk toch een prachtige metafoor voor iets wat wij docenten iedere dag (proberen te) doen: met kleine ‘dingetjes’ zoveel liefde overbrengen naar onze studenten. Liefde voor ons vak, liefde voor de toekomst van onze student; vanuit de visie dat je elke student behandelt alsof het je eigen kind is. Ik ben trots dat ik leraar mag zijn, trots dat ik dagelijks mijn passie mag overbrengen naar anderen, trots dat ik mag meewerken om onze studenten te vormen tot vakbekwame professionals.

En als allerlaatst, beste lezer, door welke uitspraak werd u ooit geprikkeld? Welk taalkundig hoogstandje is u altijd bijgebleven? Welke quote past echt bij u? Of houdt u nog steeds bezig? Let me know!

Share Button

Auteur

Martijn van der Linden
Zo! Diploma voortgezet onderwijs op zak. Wat nu? Voor mij werd het al snel duidelijk dat ik wilde werken met mensen. Mensen iets leren, mensen ondersteunen bij hun ontwikkeling. Ik ging naar de lerarenopleiding. Maar voor welk vak? Vanuit het idee dat ik val voor logica, complexiteit en creativiteit en daarnaast graag het randje van de uitdaging op zoek, volgde ik de lerarenopleiding wiskunde én Nederlands. In augustus 2014 startte ik aan het Summa College Zorg waar ik momenteel studieloopbaanbegeleider ben en Nederlands en rekenen geef op de bbl-opleidingen Verzorgende-IG en Verpleegkunde (locatie Hegelsom) en de bol-opleiding Verpleegkunde-breed (locatie Eindhoven).

One comment

  • Martijn.
    Bovendien doe je het hartstikke goed met de leerlingen.
    Zelfs met de oudere dames van de doorstroom flex 4 in Hegelsom.
    Groeten,
    Ans Heezemans,

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *